نوروز جهانی (1391 خورشیدی)

جوان باد بخت تو در فرودین  چو در فرودین ماه روی زمین

  تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net کلیک کنید

فرهنگی اجتماعی خانواده - در سال 1390 نوروز جهانی شد و پیام فرخنده ی فرهنگ ایرانی از راه سازمانهای جهانی به گوش جهانیان رسید، گویی همگان پذیرفتند که در فرهنگ و نوروز ایرانی پیامی نهفته است که انسان امروز از آن بی نیاز نیست ، از این رو سران  برخی از کشورها و سازمانهای جهانی با پیامهای ویژه آغاز سال ایرانی را گرامی داشتند و آوای خوش نوروز را در گوشها زمزمه کردند . از این سبب یا به سببهای دیگر سال گذشته سال بیداری و دل آگاهی بود، ملتهایی که سنگینی ستم سالها را بر دوش خود حس می کردند سر برآوردند و راه دادخواهی از ستم کاران را در پیش گرفتند و برخی نیز به مراد خویش رسیدند.

نوروز و فرهنگ ایرانی پیام دادخواهی خود را به جهانیان ابلاغ کرد، مگر نه این است که شاهان دادگر در نوروز داد ستم رسیدگان را میدادند و در پیشانی سال نو، که نوروز عامش می گفتند، به آنها می آموختند که باید داد خود را از بیدادگر بستانند ! این دادخواهی برای آن بود که سال نو را با خرمی و بی آزاری  بیاغازند و با شادمانی و دوستکامی به پایان برند، که آرامی و خرمدلی آرمان زندگی و زندگی آرمانی انسان ایرانی را تفسیر می کند.

جهان در سالی که در پیش داریم  بیش از هر زمان دیگری به آرامش و دوستکامی نیازمند است. انسان امروز باید بیاموزد که هر روز او نوروز و هر سال او سالی نو است که با داد و شاد کامی باید همراه باشد.

تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری چهارم www.pichak.net کلیک کنید

جهانی شدن فرهنگ اگر با یکی شدن همراه نباشد، باید گفت که هیچ گاه تحقق نیافته است.دهکده جهانی اگر ویژه گیهای اصلی فرهنگی و انسانی یک دهکده را نداشته باشد باید گفت که لفظی عاری از معنا بیش نیست. مگرفرهنگ دهکده  نه این است که در دهکده مردم هر روز صبح به روی هم وا میخندند و به یکدیگر سلام میکنند و کلاه از سر برمیدارند و میگویند: صبح بخیر؟

مگر فرهنگ نه این است که در دهکده مردم به یکدیگر دلگرم و به بودن کنار همدیگر پشتگرم میمانند؟

در دهکده ی جهانی اگر فرهنگ همگان مثل نوروز نو نوار نباشند و روز را به یکدیگر فرخ باد نگویند، باید گفت که آنها هنوز در سرزمین  درندشت، بی فرهنگ  و بی هویت پیشین خویش شهربند و گرفتار جان کندن اند.

در دهکده جهانی اگر مردم مثل بامداد نوروز به سلام یکدیگر نروند و کوچکتران از بزرگتران شادیانه نگیرند، باید گفت که هنوز هم تخته بند سراچه ی ترکیب و زندانی هوسهای پایان ناپذیر خویشند.

در دهکده جهانی اگر هر بامداد مثل نوروز در طبیعت جان تازه ای ندمد و زندگی آغاز خوشایند دیگری نداشته باشد، باید گفت گرفتاریهای شهر کینه کش هنوز دست از سر جهانیان بر نداشته است.

سال 1391 برای انسان با فرهنگ ایرانی که پرورده ی نوروز است باید سال گرم دلی و خوش منشی باشد و برای جهان سالی که به صداقت روستا و یکدلی و یک صدایی دهکده ی جهانی ایمان بیاورد و با احساس نیازی که در ژرفای جان خود به پاکی و پاکدلی ایجاد میکند، پشت به همه ی بد خواهی ها و ناخوش دلیها راه خویش را برای رسیدن به روزی نو و روزگاری نو آیین آماده کند و نشان بدهد که آدمها و ملتها در آن میتوانند به یکدیگر رو کنند.

                                                 

           فرهنگی اجتماعی خانواده معراج   خجالت            

/ 0 نظر / 11 بازدید